چشم ها را باید شست

خانه تاريك بود وما...

در انتظار كسي كه چراغ مي آورد

به دستهاي جاده چشم دوخته بوديم!

قرن ها گذشت است  و ما همچنان

پشت پنجره ، خاك ميخورديم

پاهامان خواب رفته بود-چشمهامان آب

اما من، ديگر باورم شده

جاده هيچگاه، طعم قدمهايت را نخواهد چشيد

تو نيامدي و من ...

خود از شانه هاي جاده بالا خواهم رفت

"حضور" خواهم داشت!

"ظهور" خواهم كرد!

"خدا" خواهم شد

از وبلاگhttp://www.shirin3kalleh.persianblog.com/#4826292

(نویسنده شیرین ملک محمدی)

اين عيد باستاني رو به تمام هم وطناي عزيزم تبريك عرض ميكنم و برا ي تمام ايراني هاي عزيز آرزوي

شاد كامي و سالي پر بار رو دارم 

لازمه كه بگم اين عيد قدمتي ۳۰۰۰ ساله داره و ما به اون افتخار ميكنيم مثل تمام ايراني هاي سر بلند

به اميدي كه روزي برسه كه دست استسمار از اين مملكت رخت بر بنده و همه آزاد زندگي كنيم

به اميدي كه اين يوغ بردگي از زير بار استسمار گران لا مذهب روزي بشكند و من و شما به فرداها فكر

كنيم . لازمه كه بگم ما امروز وظيغه اي سخت تر از پيشينيانمون داريم

چون ما انسانهايي روبه رو هتيم كه به هيچ اصولي راست نيستند و فقط به دنبال مال دنيا و استسمار

 عقايد انساني و خدا منشي هستند .ما را با اين احشام كاري نيست جز زمين را با خونشان سيراب

 كنيم  . تا به فردا فكر كنيم و با لبخند فرزندانمان را ببوسيم و كردههاي خود براي او راضي باشيم

بياييد پدرانمان را به خاطر كارهايي كه نا خواسته كرده اند ببخشيم

زنده باد آزادي        زنده باد خون            اين مايهء گرم    اين عقده گشا  اين آزاد آزادي بخش

اين بهترين تقاص اشتباه